Wanneer je naar mijn leven kijkt verschilt het niet zoveel met jongeren in de hulpverlening.
Op de website van Huiselijkgeweld.nl staat feitelijk beschreven dat een op de drie vrouwen te maken heeft gehad met seksueel misbruik. Bij een op de zes vrouwen betrof het misbruik door familieleden. Bijna 40% van de vrouwen heeft voor hun zestiende levensjaar een of meerdere negatieve seksuele ervaringen met een familielid. De meest voorkomende leeftijd waarop misbruik voorkomt ligt tussen de acht en twaalf jaar.
Dit is bekend en binnen mijn werk kom ik geregeld jongeren tegen met deze ervaringen.
Ik voel dat ik meer kan doen met mijn eigen ervaringen! Wanneer je een ander zover kan helpen als jezelf bent waarom zou ik niet meer transparantie gebruiken in mijn werk?!
Het grote taboe om hier niet over te praten bestaat nog steeds. Weleens waar niet zoals 50 jaar geleden gelukkig , maar het kan nog opener. In de schaduw groeit negativiteit en in het licht is er plaats voor heling.
Erover praten biedt erkenning aan cliënten.
In de behandeling van cliënten vraag je om openheid, coöperatief te zijn. Wat voor boodschap geef je aan cliënten wanneer je je eigen mens zijn niet verhult?
Geef ik daarmee de taboe door die wij in onze cultuur hebben over het onderwerp seksueel misbruik?
Het liefste ben ik hierin transparant en open en wil ik mijn ervaringen en verwerking weloverwogen en aansluitend in de behandeling van cliënten inzetten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten